محمد دريايى

148

دانشنامه طب اهل بيت ( ع ) ( فارسى )

روده‌ى بزرگ آغاز مىكنند ، بنا به خاصيّت اسمز ، آب از طريق جدار روده‌ى بزرگ وارد آن شده ، مدفوع را نرم و مرطوب مىكند تا به سهولت دفع شود . تحقيقات نشان مىدهد كه در عسل متناسبا بيش از هر مادّه‌ى غذايى ديگرى قند ميوه ( فروكتوز ) وجود دارد . احتياط : به كودكان زير يك سال نبايد عسل داده شود زيرا احتمال خطر بوتوليسم مىرود . بوتوليسم نوعى مسموميت غذايى است كه در اثر خوردن مواد غذايى آلوده به بوتولين عارض مىشود . درمان بيمارىها با اكسير حيات ( عسل ) در طب قديم و جديد امير المؤمنين امام على عليه السّلام مىفرمايد : « از هر علمى بهترينش را فراگيريد ، همانا « زنبور عسل » از هر گلى زيباترينش را برمىگزيند . از او دو گوهر گرانبها توليد مىشود ؛ در يكى از آن دو ( عسل ) شفاى درد مردم و در ديگرى ( موم ) نور و روشنايى مقرر گرديده است » . « عسل » يك محصول غذايى مفيد و اكسير پرارزش حياتى است كه از قرن‌ها پيش به‌عنوان عالىترين و مقوىترين غذاها شناخته شده است . عسل به سبب ويژگىهاى شفابخش خود به‌عنوان دارو در درمان اكثر بيمارىها در بين تمام ملل كاربرد داشته است . ماده‌ى اصلى « عسل » شهد گل‌ها و گياهان معطر و شفابخش است كه پس از مكيده شدن توسط زنبورها ، تغيير شكل و ساخته مىشود و به‌عنوان يك غذاى خوشمزه و كامل در دسترس انسان قرار مىگيرد . پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله مىفرمايد : « هركس با توجه به آنچه كه درباره‌ى قدرت شفادهندگى عسل ذكر شده است ، در هر ماه يك نوبت « عسل » تناول نمايد ، از هفتاد و هفت بيمارى مصون است . « عسل » يكى از هداياى ارزنده‌ى طبيعت مىباشد كه « قرآن كريم » از آن به عنوان « فِيهِ شِفاءٌ لِلنَّاسِ » ياد مىكند و پيامبر گرامى اسلام و ائمه‌ى معصومين عليهم السّلام نيز در زمان حيات خويش بنا به روايات و احاديث متعدد از آن استفاده مىنمودند و خواص شفابخش آن را نيز در روايات يادآور شده‌اند . درمان بيمارىهاى كبدى « عسل » براى درمان بيمارىهاى كبدى مفيد بوده و اثر آن به علت تركيبات شيميايى و